ترا در قامت سبزم سحر ها جستجو كردم

چو ديدم آيتي از تو به دامانت ركوع كردم

نگاه بي نيازي  را چو ديدم در مقام تو

سرم خم گشته بر پايت، زشوقت سجده ها كردم

ببوسم هر دو دستانت  كه بودن را به من دادي

به يادت يار شيرينم ، چه شب ها گريه ها كردم

در  اين دنياي بي همتا  ترا هر لحظه مي بينم

شكن آينه خود را كه دنيا را رها كردم

ترا ميخواهمت جانم ، نشانت را نمي خواهم

بگير چشم و چراغم را ، ترا با دل صدا كردم

قنوتم را تو ميداني ، مناجات جهنم نيست

دلم را با دو دستانم به درگاهت عطا كردم