عمری دانسته به بیراه رفتن

دانسته به طبل ابلیس کوبیدن

چه آشیانه ها که به سوختن نسپردم

چه عشق هایی که می توانست شکوفا شود در بهارش

درد این است

دانسته به قهراه رفتن

همیشه قصد بازگشتنم بود

ولی افسوس

چراغ ها روشن ،

راه نیک و شر چه پیدا ، هویدا

افسوس  ، دانسته به تاریکی رفتن

هرگز خود را نخواهم بخشید تا اینک

شاید معجزه ای

هرچه هست از من بایستی سر زدن

افسوس من